ΠΟΙΗΜΑ “Σε Άδεια ζωή”

Ήρθε απρόσμενα, κάποια στιγμή
Σε άδεια ζωή που η ελπίδα πουλούσε
Υποσχέσεις που έλαμπαν σαν γιορτή
Ευάλωτες όμως αν ακουμπούσες

Κάλυψε τις άδειες μικρές γωνιές
Εκεί που το χέρι κρατούσε να αντέξει
Η καρδιά παραμέρισε την λογική
Περιμένοντας η Ευτυχία της ελπίδας να φέξει

Στον ερχομό της νύχτας καταθέτεις τα ανείπωτα
Η μαγεία του ήχου της σιωπής να ακούσει
Αεράκι απόβραδου τρεμοπαίζει τα σύννεφα
Στο προσκεφάλι του φεγγαριού το όνειρο να φέξει

Η καρδιά συντονίζεται σε άπιαστους ρυθμούς
Στο φως της ψυχής ελπίδα να απλώσει
Ο ήχος της νύχτας ψιθυρίζει τους πόθους σου
Ο μικρόκοσμος των αστεριών μονοπάτια σου στρώνει

Η ερημιά της μοναξιάς αλλάζει μορφή
Τον βοριά ο έρωτας παραβλέπει
Υποκύπτεις στα θέλγητρά του αμαχητί
Το τίμημα της απόφασης η ζωή αντέχει!

Ελένη Σοφία – Στοΐλου

Translate »