Ποιήμα – Υπήκοος της Ύλης

Προσπαθείς να οριοθετήσεις τα ζητούμενα
Βομβαρδίζεσαι από όνειρα που η ύλη προτάσσει
Χάνεται η Χαρά σε κακώς εννοούμενα
Σε ανυπέρβλητες αντοχές την ζωή υποβάλλει

Ασταθής η ισορροπία της ευτυχίας σου
Στα θέλγητρά της ύλης, η ζωή υποκύπτει
Άσκοπα κυνηγάς τα εφήμερα
Υπήκοο της ύλης, αυστηρά σε ορίζει

Πείθεσαι ότι υπηρετείς το τέλειο
Τίποτε ξεκάθαρο,
όλα πλεκτάνη
Η ελπίδα ζει, ίσως δει τα μελλούμενα
Κυνηγάς τα ανούσια, την ζωή σου θα χάσεις

Ο χρόνος ποτέ δεν επαναλαμβάνεται
Δες την στιγμή, στην μοναδικότητα της
Σε σφαίρα λογικής εδρεύει το νόημα
Τις απλές χαρές της ζωής να αδράξεις

Αποτίναξε ευθαρσώς τα επιβαλλόμενα
Δίχτυα της ύλης, δύσκολα γλυτώνεις
Στην απλή ταπεινή ζωή το υπόστρωμα
Ήρθε καιρός τα όρια εσύ να επιβαλλεις

Ελένη Σοφία-Στοΐλου

Plugin Kapsule Corp