Μυθολογία .. Ο Σκίρων ήταν ληστής η μήπως όχι ?

Η Κακιά Σκάλα η γνωστή βραχώδης και απόκρημνη τοποθεσία των Γερανείων στην περιοχή της Κινέτας στην αρχαιότητα αποτελούσε ένα φυσικό εμπόδιο στη χερσαία συγκοινωνία μεταξύ των Αθηνών και της Πελοποννήσου, και η περιοχή συνέδεσε το όνομά της με τον περιβόητο Κορίνθιο ληστή Σκίρωνα. Για την ταυτότητα του Σκίρων και το ρόλο τον οποίο τελικά διαδραμάτιζε υπάρχουν τρεις εκδοχές.

Η ποιο γνωστή και ευρέως διαδεδοένη, Οποίος περνούσε από εκεί ο Σκίρων που κρατούσε ένα τσεκούρι, τον αιχμαλώτιζε, τον βασάνιζε και τον λήστευε. Ανήμπορος να αντιδράσει ο ταξιδιώτης έπρεπε εκτός των άλλων να πλύνει και τα πόδια του μεγαλόσωμου ληστή στην άκρη του γκρεμού. Στη συνέχεια και όσο ο αιχμάλωτος ήταν σκυμμένος, ο ληστής του έδινε μια κλωτσιά και τον έριχνε από τα απόκρημνα βράχια στη θάλασσα του Σαρωνικού, όπου τον καταβρόχθιζε μια τεράστια θαλάσσια χελώνα. Ο Σκίρωνας σύμφωνα με τον ιδιο μύθο τελικά βρήκε τον θάνατο από τον Θησέα ο οποίος τον εριξε στον γκρεμό .

Η δεύτερη εκδοχή λέει πως ο Σκίρωνας σύμφωνα με τον Πλούταρχο και αλλά και Μεγαρείς Ιστορικούς ήταν γιος του βασιλιά των Μεγάρων Πύλαντα. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, ο Σκίρων παντρεύτηκε τη Χαρικλώ, κόρη του Κυχρέως και εγγονή του θεού Ποσειδώνα. Από τον γάμο αυτό γεννήθηκε η Ενδηίδα, η μητέρα του Τελαμώνα και του Πηλέα.

Μια Τρίτη εκδοχή αναφέρει πως ο Σκίρων πήρε ως σύζυγό του μία από τις κόρες του Αθηναίου βασιλιά Πανδίονα, όταν αυτός ήταν εξόριστος στα Μέγαρα. Ο Σκίρωνας μάλωσε με τον Νίσο όταν αυτός μετά τον θάνατο του Πανδίονα κατέλαβε τον θρόνο των Μεγάρων. Τελικώς ζήτησαν τη διαιτησία του Αιακού, ο οποίος επεδίκασε στον Νίσο τη βασιλεία και στον Σκίρωνα έδωσε τη διοίκηση του στρατού.

Όποια από τις τρεις εκδοχές να ισχύει το σίγουρο είναι πως στην Κακιά Σκάλα στο ρεύμα από Κόρινθο προς Αθήνα η μία σήραγγα ονομάζεται «Σκίρων» και η άλλη «Θησέας». «Σκίρων» ονομάζεται και ο βορειοδυτικός άνεμος, γνωστός και ως μαΐστρος.

Translate »