ΚΟΡΙΝΘΙΑ .. Η Παναγιά του Βράχου

Η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Βράχου Νεμέας βρίσκεται γατζωμένη στο μέσον σχεδόν ενός απόκρημνου και βραχώδους όρους, του Πολύφεγγου. Ιδρύθηκε τoν 17ο Αιώνα ( 1631 ) βεβαίως είχε αρχίσει να χτίζεται αρκετά χρόνια νωρίτερα, αρχές του 16ου αιώνα και το 1631 ανακηρύσσεται επίσημα Μονή με άδεια της Υψηλής Πύλης.

Κατά την παράδοση, ο ναός της Παναγίας στον βράχο, ήταν “τάμα” μιας γυναίκας από την Ταρσό που σώθηκε σαν από θαύμα κατά την άλωση της Ταρσού το 1458 από τον Μωάμεθ Β’ τον κατακτητή, μετά την πολιορκία της. Οι γυναίκες του χωριού σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν. Ορισμένες δε αναγκάστηκαν να πέσουν από τον βράχο της Ταρσού (άλλη άποψη αναφέρει ότι έπεσαν μόνες τους όπως στο Ζάλογγο για να μη γίνουν σκλάβες), στο σημείο που είναι τώρα ο ναός της Παναγίας.

Μία μητέρα με το παιδί της πέφτοντας ζήτησε την βοήθεια της Παναγίας λέγοντας “Παναγιά μου, σώσε μας!” και πράγματι σαν από θαύμα, η γυναίκα βρέθηκε στη ρίζα του κάθετου βράχου στα 100 μέτρα, σώα και αβλαβής.

Υστερα από αυτό και προς εκδήλωση της ευγνωμοσύνης της τοποθέτησε μερικές εικόνες στην σχισμή του βράχου

Η Παναγία τού Βράχου είχε μεγάλη συμβολή στον αγώνα της απελευθέρωσης του γένους. Στα χρόνια εκείνα το ιερό τέμπλο της Μονής ήταν επίχρυσο, σημάδι του πλούτου που συσσώρευσε εκεί ο σεβασμός και η πίστη των ανθρώπων. Εντός του σπηλαίου υπάρχει και σώζεται ως σήμερα πηγή, αγίασμα, το οποίο και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τροφοδοτούσε και δρόσιζε τους πατέρες και τους αγωνιστές που έβρισκαν εκεί ασφάλεια σε περιόδους επιδρομών.

Η Ιερά Εικόνα φυλάσσεται σήμερα στο Μετόχι του Αγίου Αθανασίου για μεγαλύτερη προστασία. Χαρακτηρίζεται ως Παναγία του Πάθους. Δεξιά και αριστερά της μορφής της και στο επάνω μέρος έχει ζωγραφισμένους δυο Αγγέλους γονυπετείς, φέροντες και σύμβολα του Πάθους.

Επιγράφεται ως «Ἡ Ἀμόλυντυος Παρθένος »και κάτω από τον δεξιό Άγγελο και αριστερά της κεφαλής του Χριστού ( Βρεφοκρατούσα )γράφει: «Ὁ τό χαῖρε πρίν τῇ Πανάγνῳ μηνύσας σύμβολα τοῦ Πάθους προδεικνύει Χριστός δέ θνητήν σάρκα ἐνδεδυμένος πότμον δεδοικώς δειλιᾶ ταῦτα βλέπων».

Τα θαύματά της είναι πολλά και έχουμε πάρα πολλές μαρτυρίες θαυματουργικών επεμβάσεων της. Εκτός από αυτά έχει και μία τεράστια ιστορία .Επί της κατοχής κλέφτες εισέβαλαν στην μονή και την λεηλάτησαν, λίγο πριν φύγουν από το μοναστήρι ένας από αυτούς πυροβόλησε την θαυματουργή εικόνα στο χέρι. Αμέσως αυτή άρχισε να βγάζει αίμα και να δακρύζει. Έτσι μέχρι και σήμερα έχει μία μεγάλη τρύπα στο χέρι της.

Ακόμα όταν χτιζόταν η μονή οι χτίστες δεν ήταν δεμένοι και ουσιαστικά πατούσαν πάνω στα βράχια . Μία μέρα όμως δύο απο αυτούς έτυχε και έπεσαν. Ο πρώτος καθώς έπεφτε φώναξε -ΜΑΜΑ ΜΟΥ! και δυστυχώς απεβίωσε. Αντίθετα ο δεύτερος φώναξε -ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ και σώθηκε εκ θαύματος

Translate »